Przejdź do treści głównej

Trudności z jedzeniem – objadanie się, liczenie każdej kalorii, restrykcyjne diety, ciągłe myślenie o jedzeniu lub jego unikaniu – bardzo rzadko dotyczą wyłącznie talerza. W tle zwykle kryje się coś znacznie głębszego: przewlekły stres, nierozpoznane emocje, a przede wszystkim **niskie poczucie własnej wartości**. Wiele osób z Zielonej Góry i okolic doświadcza takich problemów w samotności, wstydząc się prosić o pomoc. Tymczasem wsparcie psychologiczne, takie jak oferowane przez Ośrodek 7 Uczuć w Zielonej Górze, pozwala zrozumieć, skąd biorą się problemy z jedzeniem i jak krok po kroku odbudować szacunek do siebie oraz zdrową relację z jedzeniem.

Mechanizm łączenia jedzenia z poczuciem własnej wartości

Problemy z jedzeniem bardzo często są próbą poradzenia sobie z trudnymi emocjami i doświadczeniem bycia niewystarczającym. Osoba, która ma niskie poczucie własnej wartości, może wewnętrznie doświadczać przekonań: „jestem gorszy”, „nie zasługuję”, „zawsze zawiodę”. Takie myśli wywołują lęk, smutek, wstyd, poczucie odrzucenia. Jeśli nie ma bezpiecznego miejsca, by o tym porozmawiać, ciało zaczyna mówić za nas – między innymi poprzez jedzenie.

Jedzenie staje się wtedy regulatorem emocji, formą nagrody lub karą. Dla jednych będzie to kompulsywne objadanie się, dla innych obsesyjna kontrola – ważenie każdego produktu, wielogodzinne rozmyślanie nad tym, co wolno zjeść, a czego kategorycznie nie. Osoby z trudnościami tego typu często mówią na terapii, że czują się bezwartościowe, dopóki nie udowodnią czegoś swoim wyglądem, wagą albo idealnie „czystą” dietą. W efekcie powstaje błędne koło: im niższe poczucie wartości, tym większa presja wobec siebie i tym bardziej skrajne zachowania żywieniowe.

W Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze praca nad problemami z jedzeniem zaczyna się nie od diet, lecz od zrozumienia, jakie znaczenie jedzenie ma w życiu konkretnej osoby. Psychologowie i psychoterapeuci pytają nie tylko ile i co ktoś je, ale przede wszystkim: jak się czuje, gdy je; jakich emocji stara się uniknąć; co się dzieje, gdy „złamie” własne zasady dotyczące jedzenia. Takie podejście pozwala stopniowo dotrzeć do ukrytych, często nieuświadomionych przekonań o sobie i świecie.

Niska samoocena rzadko pojawia się znikąd. Często wywodzi się z doświadczeń z domu rodzinnego: krytyki, braku czułości, porównań z rodzeństwem; bywa także skutkiem przemocy rówieśniczej, wymagającego środowiska szkolnego lub zawodowego, a także wpływu mediów i kultury diet. Jeśli ktoś wielokrotnie słyszał, że jego wartość zależy od osiągnięć, wyglądu czy wagi, łatwo przyjmuje to jako prawdę o sobie. Jedzenie staje się wtedy narzędziem „naprawiania” siebie – niestety kosztem zdrowia, spokoju wewnętrznego i satysfakcji z życia.

Profesjonalna pomoc psychologiczna, jaką oferuje Ośrodek 7 Uczuć, polega m.in. na życzliwym, nieoceniającym przyjrzeniu się historii życia i temu, jak ukształtowała ona podejście do jedzenia oraz do samego siebie. W atmosferze bezpieczeństwa pacjent może po raz pierwszy wypowiedzieć na głos to, czego się wstydził: napady objadania, prowokowanie wymiotów, obsesyjne ćwiczenia, kompulsywne liczenie kalorii. To pierwszy krok do zmiany – uznanie, że problem istnieje i że można z nim nie być samemu.

Jak objawia się związek jedzenia z poczuciem własnej wartości

U różnych osób zależność między jedzeniem a samooceną przybiera inne formy. Można jednak wyróżnić kilka powtarzających się wzorców zachowań, z którymi często zgłaszają się klienci do Ośrodka 7 Uczuć w Zielonej Górze.

  • Objadanie się „na emocje” – jedzenie w chwilach napięcia, smutku, samotności, nudy, złości. Pojawia się poczucie utraty kontroli: „nie mogę przestać, choć wiem, że potem będę żałować”. Po epizodzie objadania często wracają myśli o byciu słabym, bezsilnym, bezwartościowym, co dodatkowo pogłębia niską samoocenę.
  • Rygorystyczne diety i nadmierna kontrola – osoba czuje, że tylko wtedy jest „w porządku”, gdy perfekcyjnie trzyma się planu żywieniowego. Jedno odstępstwo potrafi wywołać ogromny wstyd i samooskarżenia. W głowie pojawiają się myśli, że z powodu „braku silnej woli” nie zasługuje na szacunek, bliskość, miłość.
  • Unikanie sytuacji związanych z jedzeniem – rezygnowanie ze spotkań towarzyskich, wizyt w restauracji, imprez rodzinnych, podczas których podawane jest jedzenie, by uniknąć oceny dotyczącej wyglądu lub tego, ile się zje. Taka izolacja podtrzymuje przekonanie, że coś jest z nami „nie tak”.
  • Naprzemienne fazy kontroli i utraty kontroli – długie okresy restrykcji (głodówki, drastyczne diety) przeplatane epizodami niekontrolowanego jedzenia. Po fazie „utraconej kontroli” samoocena spada jeszcze niżej, rodząc się przekonanie, że jedynym rozwiązaniem jest jeszcze większa surowość wobec siebie.
  • Stałe porównywanie się z innymi – ocenianie swojej wartości wyłącznie przez pryzmat wyglądu i wagi. Jeżeli ktoś jest szczuplejszy lub wpisuje się w aktualne kanony piękna, osoba z niską samooceną automatycznie czuje się gorsza. To porównywanie dotyczy także tego, jak „zdrowo” jedzą inni i jakie mają „silne charaktery”.

We wszystkich tych scenariuszach jedzenie pełni rolę papierka lakmusowego – ma za zadanie potwierdzić, że dana osoba jest wystarczająco dobra, zdyscyplinowana, godna uznania. Gdy się to „nie udaje”, spada nie tylko nastrój, ale i ogólne poczucie sprawczości w życiu. Człowiek zaczyna wierzyć, że jeśli nie panuje nad talerzem, nie poradzi sobie z innymi obszarami życia.

Terapeuci w Ośrodku 7 Uczuć podkreślają, że żaden z tych wzorców nie jest dowodem na słabość charakteru. To raczej sygnał, że organizm i psychika próbują w jakiś sposób poradzić sobie z trudnymi emocjami, brakiem poczucia bezpieczeństwa, doświadczeniami z przeszłości lub realnymi wyzwaniami obecnego życia. Właśnie dlatego w terapii w Zielonej Górze nie skupia się wyłącznie na modyfikacji zachowań przy jedzeniu, lecz na całościowym obrazie funkcjonowania człowieka.

Ważnym elementem pracy jest pomoc w rozpoznawaniu emocji. Osoby z długoletnimi problemami z jedzeniem często mają trudność z nazwaniem tego, co czują: zamiast „jestem smutna”, pojawia się po prostu „muszę coś zjeść” lub „muszę coś ograniczyć”. Psycholog może nauczyć, jak odróżniać głód fizyczny od emocjonalnego, jak dostrzegać pierwsze sygnały napięcia w ciele, a także jak reagować inaczej niż poprzez sięganie po jedzenie lub drastyczne zakazy.

Konsekwencje długotrwałych problemów z jedzeniem i niskiej samooceny

Przewlekłe trudności z jedzeniem, połączone z utrwaloną niską samooceną, dotykają wielu obszarów życia. Oczywiste są konsekwencje fizyczne: zaburzenia gospodarki hormonalnej, wahania wagi, osłabienie, problemy z koncentracją i snem. Równie ważne, choć mniej widoczne z zewnątrz, są konsekwencje psychiczne i społeczne.

Niska samoocena i wstyd związany z jedzeniem sprawiają, że człowiek zaczyna ukrywać swoje zachowania. Je potajemnie, unika wspólnych posiłków, wstydzi się przyznać bliskim, że stracił kontrolę. Pojawia się poczucie podwójnego życia: na zewnątrz ktoś może funkcjonować sprawnie, wykonywać pracę, uczyć się, być w relacji; wewnątrz ciągle mierzy się z krytycznym głosem, który bezlitośnie ocenia każdy kęs i każdy kilogram.

Taki wewnętrzny konflikt z czasem wyczerpuje. Nasila się lęk, spada motywacja, rośnie ryzyko depresji lub innych zaburzeń nastroju. Coraz częściej pojawia się też bezradność: „próbowałam wszystkich diet, nic nie działa”, „nie mam już siły walczyć”. W tym miejscu wiele osób sięga po profesjonalną pomoc – między innymi w Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze – bo intuicyjnie czuje, że samodzielne próby kolejnych diet nie rozwiązują sedna problemu.

Konsekwencje dotyczą także relacji. Osoba, która wstydzi się swojego ciała lub zachowań żywieniowych, może wycofywać się z bliskości, zarówno emocjonalnej, jak i fizycznej. Trudniej jej uwierzyć, że ktoś może ją naprawdę polubić albo pokochać, jeśli ona sama postrzega siebie jako „nie dość dobrą”. To zamyka ją w błędnym kole: im mniej akceptacji dla siebie, tym większe unikanie relacji, a im mniej wspierających więzi, tym niższe poczucie własnej wartości.

Warto podkreślić, że chroniczne zmaganie się z jedzeniem bywa także obciążeniem finansowym i czasowym. Zakup kolejnych planów dietetycznych, suplementów, uczestniczenie w krótkotrwałych programach „metamorfoz” wiąże się z wydatkami i generuje napięcie. To kolejny powód, dla którego wielu mieszkańców Zielonej Góry decyduje się na zwrócenie ku psychoterapii – bo długofalowo to praca nad źródłem problemu, a nie nad jego objawem.

Pomoc psychologiczna pozwala przerwać to wyniszczające koło. W kontakcie z terapeutą w Ośrodku 7 Uczuć osoba zaczyna doświadczać, że nie jest definiowana przez liczbę kilogramów ani epizod objadania. Jest postrzegana całościowo, z uwzględnieniem jej historii, uczuć, zasobów i ograniczeń. Taki rodzaj relacji bywa pierwszym doświadczeniem bezpiecznego miejsca, w którym można poczuć się wartościowym nie za coś, ale po prostu jako człowiek.

Na czym polega wsparcie psychologiczne w Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze

Osoba, która zgłasza się do Ośrodka 7 Uczuć z powodu problemów z jedzeniem i niską samooceną, nie dostaje gotowego przepisu na życie ani listy zakazów. W zamian otrzymuje indywidualnie dopasowane wsparcie psychologiczne, oparte na uważnym słuchaniu i zrozumieniu. Pierwsze spotkania zwykle mają charakter konsultacyjny – terapeuta poznaje historię trudności, codzienne funkcjonowanie, dotychczasowe próby radzenia sobie z problemem oraz oczekiwania wobec terapii.

Celem nie jest ocena tego, jak ktoś je, ale zrozumienie, dlaczego je w taki sposób. W trakcie kolejnych sesji w Ośrodku 7 Uczuć:

  • analizowane są sytuacje, w których dochodzi do napadów objadania lub do nadmiernej kontroli,
  • uczony jest sposób rozpoznawania emocji i potrzeb, które stoją za sięganiem po jedzenie,
  • rozpoznaje się krytyczny głos wewnętrzny i bada jego źródła (np. dawne wymagania rodziców, porównania, wyśmiewanie wyglądu),
  • wprowadza się stopniowo łagodniejsze, bardziej realistyczne podejście do siebie, do jedzenia i do ciała,
  • pracuje się nad wzmacnianiem poczucia bezpieczeństwa i sprawstwa pacjenta w innych obszarach życia.

Kluczowym elementem jest relacja terapeutyczna: stałe, przewidywalne spotkania w bezpiecznym miejscu, w którym to, co zostaje powiedziane, pozostaje między pacjentem a terapeutą. Dzięki temu osoba może otworzyć się na doświadczenia, których wcześniej się wstydziła lub których się bała dotknąć. Wspólne nazywanie tego, co trudne, stopniowo pozbawia to tajemnicy i mocy niszczącej od środka.

Ośrodek 7 Uczuć w Zielonej Górze stawia na pracę całościową – w razie potrzeby współpracuje się z lekarzami innych specjalności, np. psychiatrą czy dietetykiem, aby zadbać zarówno o psychiczne, jak i fizyczne aspekty zdrowia. Taka wielopoziomowa współpraca zwiększa szanse na to, że zmiana będzie trwała, a nie chwilowa.

W zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta możliwe są różne formy pomocy: konsultacje psychologiczne, psychoterapia indywidualna krótkoterminowa lub długoterminowa, a w niektórych przypadkach także praca nad konkretnymi obszarami, np. lękiem przed jedzeniem w towarzystwie czy wstydem przed pokazaniem się w stroju kąpielowym. Ważne jest, że proces ten odbywa się w tempie dostosowanym do możliwości i gotowości danej osoby, a nie według sztywnego schematu.

Osoby zainteresowane rozpoczęciem pracy nad sobą mogą skontaktować się bezpośrednio z Ośrodkiem 7 Uczuć w Zielonej Górze, aby umówić pierwszą konsultację. Już sam krok w stronę kontaktu jest ważnym sygnałem dla siebie: „moja historia, moje ciało i moje uczucia są na tyle ważne, że zasługują na uwagę i profesjonalne wsparcie”.

Budowanie nowej relacji z jedzeniem i z samym sobą

Zmiana sposobu myślenia o jedzeniu i o sobie nie dzieje się z dnia na dzień. Wymaga czasu, cierpliwości, a przede wszystkim życzliwego towarzyszenia sobie w całym procesie. Terapeuci z Ośrodka 7 Uczuć w Zielonej Górze pomagają pacjentom zrozumieć, że dotychczasowe zachowania – nawet te, które bardzo bolą – pełniły jakąś funkcję ochronną. Objadanie mogło „znieczulać” na samotność, a restrykcyjna dieta dawała złudne poczucie kontroli w świecie, który wydawał się chaotyczny.

Kluczowe elementy odbudowywania relacji z jedzeniem i własną wartością to między innymi:

  • świadome jedzenie – uczenie się zauważania sygnałów głodu i sytości, jedzenia wolniej, z uwagą skierowaną na smak, zapach, przyjemność, a nie jedynie na liczbę kalorii,
  • rozpoznawanie wyzwalaczy – zrozumienie, w jakich sytuacjach pojawia się największe napięcie i chęć sięgnięcia po jedzenie, choć ciało nie jest głodne (np. konflikt, krytyka, samotny wieczór),
  • nowe sposoby regulowania emocji – szukanie innych form ukojenia niż jedzenie lub autokontrola, np. kontakt z bliskimi, ruch, techniki oddechowe, pisanie dziennika uczuć, twórczość,
  • łagodzenie wewnętrznego krytyka – praca nad tym, by zastąpić bezwzględne samopotępienie bardziej realistycznym i wspierającym sposobem mówienia do siebie,
  • budowanie poczucia sprawczości – zauważanie i wzmacnianie tych obszarów życia, w których pacjent ma wpływ i radzi sobie dobrze, niezależnie od wagi czy wyglądu.

W praktyce oznacza to, że w trakcie terapii osoba stopniowo uczy się, że może być dla siebie kimś więcej niż surowym sędzią. Zaczyna dostrzegać swoje zasoby: wrażliwość, wytrwałość, inteligencję, empatię. Jedzenie przestaje być jedynym miernikiem sukcesu lub porażki. Z czasem rośnie gotowość do podejmowania decyzji z troski o siebie, a nie z lęku przed oceną czy karą.

Nie oznacza to, że w procesie nie pojawiają się trudniejsze momenty. Czasem powraca stary nawyk, czasem epizod objadania lub restrykcji. Różnica polega na tym, że dzięki wsparciu psychologicznemu pacjent przestaje traktować to jako dowód swojej bezwartościowości. Uczy się interpretować takie epizody jako sygnał, że coś znów stało się zbyt trudne emocjonalnie. Wtedy można wrócić do rozmowy w gabinecie Ośrodka 7 Uczuć, przyjrzeć się, co zadziałało jak wyzwalacz, i szukać nowych sposobów poradzenia sobie.

Budowanie zdrowej relacji z jedzeniem często idzie w parze z poszerzaniem życia. Im mniej energii psychicznej pochłania liczenie, kontrolowanie, ukrywanie, tym więcej miejsca na rozwijanie zainteresowań, pogłębianie relacji, planowanie przyszłości. Nieraz pacjenci opowiadają po pewnym czasie terapii, że pierwszy raz od dawna potrafią usiąść do wspólnego posiłku z rodziną bez wewnętrznego chaosu, wyjechać na wakacje bez obsesji na punkcie „idealnej sylwetki” czy pójść na spotkanie ze znajomymi, nie analizując w głowie każdego kęsa.

Tego typu zmiany możliwe są dzięki konsekwentnej pracy nad poczuciem własnej wartości. Kiedy człowiek zaczyna wierzyć, że jest wartościowy nie tylko wtedy, gdy je „idealnie” lub wygląda „idealnie”, rośnie jego wewnętrzna wolność. Jedzenie staje się jednym z wielu ważnych aspektów życia, ale przestaje być jego centrum i jedynym sposobem radzenia sobie z emocjami.

Dlaczego warto skontaktować się z Ośrodkiem 7 Uczuć w Zielonej Górze

Samodzielne próby rozwiązania problemów z jedzeniem często kończą się kolejnymi cyklami nadziei i rozczarowania. Nowa dieta, plan, program „naprawy” siebie potrafią początkowo dawać poczucie mocy, jednak jeśli nie dotykają przyczyn niskiej samooceny, po pewnym czasie napięcie wraca. Dlatego tak ważne jest, by spojrzeć na trudności z jedzeniem jak na sygnał, że w życiu emocjonalnym dzieje się coś ważnego – i że warto to potraktować poważnie.

Ośrodek 7 Uczuć w Zielonej Górze jest miejscem, gdzie można bezpiecznie opowiedzieć swoją historię, bez lęku przed oceną. Doświadczeni psychologowie i psychoterapeuci pomagają połączyć kropki: zobaczyć związki między przeszłymi doświadczeniami a obecnymi zachowaniami, między przekonaniami o sobie a sposobem jedzenia. Wspólnie z pacjentem określają cele terapii: może to być zmniejszenie częstotliwości napadów objadania, złagodzenie wewnętrznego krytyka, poprawa relacji z własnym ciałem, odbudowa kontaktów społecznych lub inne obszary ważne dla danej osoby.

Decyzja o kontakcie z ośrodkiem jest wyrazem odwagi, a nie słabości. Oznacza przyznanie przed sobą: „samodzielnie nie potrafię już tego unieść, potrzebuję drugiego człowieka, który pomoże mi zobaczyć to, czego sam nie dostrzegam”. Właśnie taka relacja – bezpieczna, wspierająca, oparta na zaufaniu – jest jednym z najsilniejszych czynników leczniczych w psychoterapii. Z niej może narodzić się nowe doświadczenie siebie: nie jako „kogoś z problemem”, ale jako człowieka, który ma prawo do wsparcia, troski i szacunku.

Jeśli więc zauważasz u siebie lub u bliskiej osoby z Zielonej Góry i okolic, że jedzenie stało się źródłem cierpienia, że samoocena od lat opiera się na liczbie kilogramów, a próby „wzięcia się w garść” kończą się coraz większym zmęczeniem, warto rozważyć umówienie się na konsultację w Ośrodku 7 Uczuć. Podczas pierwszego spotkania można spokojnie opowiedzieć o swoich trudnościach, zadać pytania i wspólnie z terapeutą zastanowić się, jaka forma pomocy będzie najbardziej odpowiednia.

Kontakt z profesjonalistą nie zabiera samodzielności – przeciwnie, pomaga ją odzyskać w zdrowszy sposób. Dzięki terapii stajesz się coraz bardziej świadomy swoich potrzeb, emocji, granic. Zyskujesz narzędzia, by troszczyć się o siebie nie poprzez nadmierną kontrolę jedzenia, ale poprzez budowanie stabilnego, pełnego szacunku stosunku do samego siebie. Ośrodek 7 Uczuć w Zielonej Górze może być miejscem rozpoczęcia tej drogi.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

1. Skąd mam wiedzieć, czy moje problemy z jedzeniem wymagają pomocy psychologicznej?

Warto rozważyć kontakt z psychologiem, jeśli jedzenie i myślenie o nim zajmuje znaczną część dnia, jeśli po jedzeniu regularnie pojawia się silny wstyd, poczucie winy lub nienawiść do siebie, jeśli doświadczasz napadów objadania lub bardzo restrykcyjnych diet, a także gdy jedzenie wpływa na relacje z innymi (np. unikasz spotkań towarzyskich). To nie musi oznaczać poważnej diagnozy, ale jest jasnym sygnałem, że potrzebujesz wsparcia.

2. Czy w Ośrodku 7 Uczuć będę musiał trzymać się konkretnej diety?

Ośrodek 7 Uczuć w Zielonej Górze koncentruje się przede wszystkim na psychologicznym aspekcie problemów z jedzeniem. Terapeuci nie narzucają diet ani planów żywieniowych. Głównym celem jest zrozumienie, skąd biorą się trudności i jak budować zdrowszą relację z jedzeniem oraz z samym sobą. Jeśli potrzebne będzie wsparcie dietetyczne, można rozważyć dodatkową współpracę ze specjalistą od żywienia, ale jest to odrębny obszar.

3. Jak wygląda pierwsza wizyta w Ośrodku 7 Uczuć?

Pierwsze spotkanie ma formę konsultacji. Terapeuta zadaje pytania o Twoje samopoczucie, historię trudności z jedzeniem, dotychczasowe próby radzenia sobie, sytuację życiową. To także czas na zadawanie własnych pytań: o przebieg terapii, jej cele, ramy organizacyjne. Na końcu wspólnie podejmowana jest decyzja, czy i w jakiej formie kontynuować spotkania.

4. Czy muszę mieć „poważne zaburzenie odżywiania”, żeby zgłosić się po pomoc?

Nie. Nie trzeba spełniać kryteriów medycznych ani psychiatrycznych, by skorzystać z pomocy psychologicznej. Wystarczy, że czujesz, iż Twoja relacja z jedzeniem i z własnym ciałem sprawia Ci cierpienie lub istotnie ogranicza Twoje życie. Im wcześniej zgłosisz się po wsparcie, tym łatwiej zapobiec nasileniu trudności.

5. Czy terapia w Ośrodku 7 Uczuć jest poufna?

Tak. Terapeuci są zobowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej. Informacje, które przekazujesz na sesjach, nie są udostępniane osobom trzecim, z wyjątkiem sytuacji określonych prawem (np. realne zagrożenie życia lub zdrowia). Poufność tworzy warunki do otwartej, szczerej rozmowy.

6. Jak długo trwa terapia problemów z jedzeniem i niskiej samooceny?

Czas trwania terapii zależy od indywidualnej sytuacji, nasilenia objawów, celów, które chcesz osiągnąć, oraz gotowości do pracy. Część osób korzysta z kilku lub kilkunastu spotkań, innym potrzebna jest dłuższa psychoterapia. Podczas konsultacji w Ośrodku 7 Uczuć wstępnie omawiany jest możliwy czas trwania procesu, z uwzględnieniem Twoich potrzeb.

7. Czy mogę liczyć na zrozumienie, jeśli wstydzę się swoich zachowań związanych z jedzeniem?

Tak. W Ośrodku 7 Uczuć terapeuci pracują z osobami doświadczającymi różnych trudności i dobrze wiedzą, że wstyd jest naturalną reakcją. Ich zadaniem nie jest ocenianie, ale towarzyszenie Ci w procesie rozumienia siebie. Wiele osób mówi po pierwszych spotkaniach, że ulżyło im już samo to, że mogli opowiedzieć o tym, co dotąd skrywali.

8. Jak skontaktować się z Ośrodkiem 7 Uczuć w Zielonej Górze?

Aby umówić konsultację, można skorzystać z danych kontaktowych udostępnianych przez Ośrodek 7 Uczuć w Zielonej Górze (telefon, e-mail, formularz na stronie internetowej – w zależności od aktualnej oferty). W czasie kontaktu otrzymasz informacje o dostępnych terminach i sposobie pracy. To pierwszy, bardzo ważny krok w stronę poprawy relacji z jedzeniem i z samym sobą.