Zdarza się, że emocje przychodzą jak fala: nagły lęk ściska w klatce piersiowej, złość pulsuje w ciele, smutek odbiera energię, a wstyd każe się schować. W takich chwilach możemy mieć wrażenie, że uczucia rządzą nami i nie da się nad nimi zapanować. Tymczasem jednym z najskuteczniejszych sposobów, by zmniejszyć intensywność emocji, nie jest ich tłumienie ani udawanie, że ich nie ma, ale ich głębokie zrozumienie. Właśnie na tym opiera się praca psychologiczna i psychoterapeutyczna oferowana w Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze – na spokojnym, uważnym przyglądaniu się temu, co czujemy, skąd to się bierze i co emocje próbują nam zakomunikować.

Czym są emocje i dlaczego tak silnie wpływają na nasze życie

Emocje są jednym z najbardziej podstawowych mechanizmów regulujących nasze funkcjonowanie. Powstają szybciej niż myśli, często pojawiają się automatycznie i angażują całe ciało: bicie serca, oddech, napięcie mięśni, pracę układu hormonalnego. Bez emocji nie bylibyśmy w stanie podejmować decyzji, budować relacji, rozpoznawać zagrożeń ani odczuwać satysfakcji.

Można powiedzieć, że emocje są wewnętrznym systemem alarmowym, ale też systemem motywacyjnym. Lęk ma nas chronić przed niebezpieczeństwem, złość bronić naszych granic, smutek pomagać w żegnaniu tego, co utracone, a radość wzmacniać zachowania, które nam służą. Problem pojawia się wtedy, gdy emocje stają się zbyt intensywne, przewlekłe lub nieadekwatne do sytuacji. Zdarza się, że przeżywamy je tak mocno, iż przestajemy rozumieć, co się z nami dzieje – widzimy już tylko „zalanie” uczuciem.

Wtedy rodzi się pokusa, by emocje stłumić, „nie czuć”, odciąć się. Jednak tłumienie rzadko przynosi ulgę na dłuższą metę. Uczucia wypierane z pola świadomości często wracają w postaci objawów somatycznych (np. bóle głowy, żołądka, napięcie mięśni), napadów paniki, wybuchów agresji czy chronicznego zmęczenia. Zamiast zanikać, gromadzą się i potęgują. To dlatego tak ważne jest zrozumienie emocji – nie jako wroga, ale jako sygnału, który domaga się wysłuchania.

W Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze psychologowie i psychoterapeuci pomagają osobom, które zmagają się właśnie z tym doświadczeniem: emocje są zbyt intensywne, za szybkie, nieprzewidywalne albo tak zablokowane, że trudno cokolwiek poczuć. Praca zaczyna się od przyjęcia prostego założenia: każda emocja ma swój sens i swoją historię. Gdy zaczynamy ją rozumieć, zmienia się nie tylko jej siła, ale także sposób, w jaki wpływa na nasze decyzje i relacje.

Dlaczego samo nazwanie emocji może je osłabić

Jednym z najbardziej fascynujących odkryć psychologii i neuronauki jest to, że już samo nazwanie tego, co czujemy – „jest mi smutno”, „boję się”, „jestem wściekły”, „czuję wstyd” – potrafi obniżyć intensywność emocji. Zjawisko to bywa określane jako „nazywanie, by oswoić”. Gdy przechodzimy z czystego doświadczania do świadomości, uruchamiamy inne obszary mózgu, odpowiedzialne za refleksję, analizę i regulację.

W praktyce wygląda to często tak:

• Najpierw jest silna reakcja emocjonalna – ciało reaguje pierwsze.
• Później pojawia się chaos: mieszanka myśli, wspomnień, wewnętrznych ocen.
• Dopiero świadome zatrzymanie się i powiedzenie: „Stop, co ja teraz czuję?” wprowadza porządek.

To zatrzymanie i próba nazwania emocji jest pierwszym krokiem do zmniejszenia jej intensywności. Uczucie przestaje być „wszystkim naraz”, a staje się konkretnym doświadczeniem. Zmienia się także nasza relacja z emocją: przechodzimy z pozycji „jestem złością” do „zauważam, że czuję złość”. To drobna językowa różnica, ale psychologicznie – fundamentalna.

Specjaliści z Ośrodka 7 Uczuć pomagają nauczyć się tego rodzaju wewnętrznego dialogu. W bezpiecznych warunkach gabinetu można ćwiczyć rozpoznawanie i nazywanie uczuć, również tych, które dotąd wydawały się „zakazane” – jak złość na bliskich, zazdrość, poczucie porażki czy bezradność. Wiele osób zauważa, że już po kilku spotkaniach łatwiej im powiedzieć: „jestem spięty, bo się martwię”, zamiast reagować automatycznym wybuchem czy zamknięciem w sobie.

Co ważne, nazwanie emocji nie jest jej analizowaniem na zimno ani intelektualizowaniem. To raczej połączenie uważności na ciało, myśli i sytuację, w której się znajdujemy. Gdy ktoś podczas sesji w Ośrodku 7 Uczuć mówi: „teraz, kiedy to opowiadam, czuję ścisk w gardle i łzy napływają mi do oczu”, robi ważny krok: przestaje być „zalany” emocją, a zaczyna ją świadomie obserwować. Wtedy można szukać dalej – skąd ten ścisk, co on przypomina, jakie wspomnienia się z nim wiążą.

Takie podejście rozwija szczególny rodzaj umiejętności zwanej regulacją emocji. Nie polega ona na kontroli w sensie twardego „mam się nie bać” czy „nie wolno mi się złościć”, ale na mądrym towarzyszeniu sobie – umiejętności bycia przy emocji, rozumienia jej przyczyn i szukania sposobów, by zadbać o siebie w danej sytuacji.

Skąd biorą się silne emocje – historia zapisana w ciele i relacjach

Emocje nigdy nie pojawiają się w próżni. Każda reakcja ma swój kontekst: aktualną sytuację, wcześniejsze doświadczenia, przekonania na temat siebie i świata, a także ścieżki reakcji wypracowane w dzieciństwie. To dlatego dwie osoby mogą zupełnie inaczej przeżywać tę samą sytuację – np. krytyczną uwagę przełożonego. Jedna przyjmie ją jako okazję do rozwoju, druga przeżyje ją jak bolesny atak i odrzucenie.

Bardzo często źródła naszych obecnych emocji sięgają pierwszych lat życia. To wtedy uczyliśmy się, jak radzić sobie z napięciem, czy nasze uczucia są mile widziane, czy raczej zawstydzane i ignorowane. Jeśli w dzieciństwie słyszeliśmy: „nie mazgaj się”, „nie przesadzaj”, „nie wolno się złościć na rodziców”, mogliśmy wykształcić strategię odcinania się od emocji lub kierowania ich przeciwko sobie. Zamiast złościć się na niesprawiedliwe traktowanie, zaczynamy się wstydzić lub czuć winni.

Praca psychologiczna i psychoterapeutyczna – także ta prowadzona w Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze – polega między innymi na odkrywaniu tych dawnych wzorców. Gdy zaczynamy rozumieć, że obecny lęk przed oceną w pracy jest powiązany z surową krytyką w dzieciństwie, coś w nas się porządkuje. Emocja przestaje być „dziwną słabością”, a staje się zrozumiałą reakcją organizmu, który kiedyś musiał się bronić. Paradoksalnie to właśnie akceptacja takiej historii sprawia, że uczucie może stopniowo łagodnieć.

Ogromne znaczenie ma również pamięć ciała. Silne emocje, szczególnie te, które kiedyś były zbyt trudne, by je przeżyć w pełni, mogą zapisać się w napięciach mięśniowych, w sposobie oddychania, w ułożeniu barków czy w chronicznym bólu brzucha. Gdy w Ośrodku 7 Uczuć klient opowiada o lęku lub złości, terapeuta niekiedy zaprasza do zwrócenia uwagi na ciało: „Gdzie teraz najbardziej czujesz tę emocję?”, „Co się dzieje z twoim oddechem?”. Takie pytania nie są przypadkowe – pozwalają skontaktować się z całością doświadczenia, a nie tylko z jego intelektualnym opisem.

Kiedy udaje się odtworzyć szerszy kontekst emocji – osobistą historię, relacje, schematy reagowania – zyskujemy poczucie sensu. Zaczynamy rozumieć, że silne emocje nie świadczą o byciu „przesadnym”, „słabym” czy „niewystarczająco dojrzałym”, ale są logicznym rezultatem dotychczasowych przeżyć. W takim świetle pojawia się też nadzieja: skoro nauczyliśmy się kiedyś tak reagować, możemy również stopniowo uczyć się reagować inaczej.

Jak zrozumienie emocji prowadzi do ich regulacji

Zrozumienie emocji to proces, który łączy kilka kluczowych elementów. Nie chodzi o samo intelektualne wyjaśnienie („złoszczę się, bo w dzieciństwie…”), ale o połączenie wiedzy, doświadczenia i działania. W pracy terapeutycznej, jaką oferuje Ośrodek 7 Uczuć, można wyróżnić kilka etapów, które często przeplatają się ze sobą.

1. Uczenie się zauważania

Na początku wiele osób mówi: „Nie wiem, co czuję”, „Tylko nagle robi mi się ciężko” albo „Po prostu wybucham”. Pierwszym krokiem jest więc ćwiczenie uważności: zatrzymywanie się, nazywanie doznań z ciała, próba określenia podstawowych emocji – lęku, złości, smutku, wstydu, poczucia winy, radości. Im szybciej uda się zauważyć rosnące napięcie, tym większa szansa, że nie dojdzie do eskalacji.

2. Odkrywanie ukrytego przekazu emocji

Każda emocja coś komunikuje: „jestem przeciążony”, „moje granice są przekraczane”, „potrzebuję bliskości”, „boję się odrzucenia”. W trakcie rozmowy terapeutycznej można ten przekaz stopniowo odkodowywać. Gdy zamiast: „jestem beznadziejny” zaczynamy myśleć: „czuję smutek i wstyd, bo dla mnie ważne jest, by być docenionym”, pojawia się przestrzeń na troskę o własne potrzeby, a nie tylko na krytykę siebie.

3. Odróżnianie przeszłości od teraźniejszości

Silne emocje często są uruchamiane przez aktualne sytuacje, ale ich źródła tkwią w przeszłości. W Ośrodku 7 Uczuć terapeuta może pomóc zauważyć, że obecna reakcja jest „nadmiarowa” w stosunku do realnego zagrożenia, bo uruchamia dawne wspomnienie – np. poczucia bezsilności wobec rodzica, który krzyczał lub zawstydzał. Kiedy zaczynamy rozróżniać: „to, co teraz czuję, jest częściowo o tej sytuacji, a częściowo o tym, co było kiedyś”, uczucie niejako rozdziela się na warstwy i staje się mniej przytłaczające.

4. Szukanie innych sposobów reagowania

Samo rozumienie, skąd bierze się emocja, jest już bardzo ważne, ale nie wystarczy, by zmienić utrwalone reakcje. Dlatego w trakcie procesu terapeutycznego dużą rolę odgrywa szukanie nowych strategii: innych form komunikowania złości, sposobów proszenia o wsparcie, metod uspokajania ciała (np. technik oddechowych), a także zmiany wewnętrznego dialogu – z krytycznego na bardziej wspierający.

5. Doświadczanie korektywnych relacji

Relacja z terapeutą jest często pierwszym miejscem, gdzie można przeżyć emocje w nowy sposób: zostać wysłuchanym bez oceny, wyrazić złość bez lęku przed odrzuceniem, pokazać smutek bez wstydu. Takie doświadczenia stopniowo „przepisują” wewnętrzne przekonania o sobie i innych. Kiedy ktoś wielokrotnie doświadcza, że jego uczucia są przyjmowane i rozumiane, zaczyna sam siebie traktować z większą łagodnością. A łagodność wobec siebie jest jednym z najskuteczniejszych regulatorów emocji.

Wszystkie te elementy składają się na proces, w którym intensywność emocji stopniowo maleje. Nie dlatego, że znikają, ale dlatego, że przestają być przeżywane jako zagrażające. Zrozumienie przeobraża „surowe” uczucie w informację, z którą można coś zrobić – zmienić zachowanie, poprosić o pomoc, zadbać o granice, odpocząć.

Korzyści z pracy nad emocjami w Ośrodku 7 Uczuć

Skorzystanie z profesjonalnej pomocy psychologicznej lub psychoterapeutycznej to ważny krok w stronę lepszego życia wewnętrznego i jakości relacji. Ośrodek 7 Uczuć w Zielonej Górze został stworzony właśnie po to, by towarzyszyć osobom, które chcą lepiej rozumieć swoje emocje, a dzięki temu żyć pełniej i spokojniej. Korzyści z takiej pracy jest wiele – zarówno krótkoterminowych, jak i długofalowych.

Lepsze poznanie siebie

Regularne spotkania z psychologiem lub psychoterapeutą pomagają stopniowo budować głębszy kontakt z samym sobą. Wiele osób po pewnym czasie mówi: „Zaczynam rozumieć, dlaczego reaguję tak, a nie inaczej”, „Widzę swoje schematy”, „Potrafię nazwać to, czego potrzebuję”. Taka samoświadomość jest fundamentem wewnętrznej stabilności – im lepiej znamy siebie, tym mniej zaskakują nas własne reakcje, a co za tym idzie – mniej się ich boimy.

Zmniejszenie napięcia i objawów somatycznych

Napięcia mięśniowe, bóle brzucha, migreny, problemy ze snem, kołatanie serca – to częste sygnały, że w naszym życiu emocjonalnym dzieje się coś, co wymaga uwagi. Gdy w procesie terapeutycznym uczymy się rozpoznawać i wyrażać uczucia w bardziej świadomy sposób, ciało często zaczyna reagować mniejszym obciążeniem. Nie oznacza to, że wszystkie dolegliwości fizyczne mają wyłącznie źródło emocjonalne, ale w ogromnej liczbie przypadków redukcja wewnętrznego napięcia przynosi realną ulgę również w sferze somatycznej.

Poprawa relacji z bliskimi

Zrozumienie własnych emocji przekłada się bezpośrednio na to, jak funkcjonujemy w relacjach. Jeśli umiemy nazwać, co czujemy i czego potrzebujemy, mamy większą szansę zakomunikować to bliskim w sposób, który nie rani i nie oskarża. Zamiast wybuchowej złości pojawia się możliwość powiedzenia: „jestem rozczarowany, bo to dla mnie ważne”, zamiast milczącego wycofania – prośba o rozmowę. W Ośrodku 7 Uczuć często pracuje się właśnie nad tym, jak przekładać nowe rozumienie emocji na codzienną komunikację.

Zwiększenie poczucia wpływu i sprawczości

Silne, nieuregulowane emocje często sprawiają, że czujemy się wobec nich bezradni: „to się samo dzieje”, „nie mogę nad sobą zapanować”. Dzięki pracy psychologicznej stopniowo pojawia się inne doświadczenie: „mam narzędzia, mogę zareagować inaczej, mogę zadbać o siebie”. To poczucie wpływu nie oznacza, że już zawsze będziemy spokojni i opanowani, ale że nawet w trudnych momentach wiemy, co możemy dla siebie zrobić – poszukać wsparcia, zastosować poznane techniki, wrócić do rozmowy z terapeutą.

Budowanie wewnętrznej równowagi

Życie wolne od emocji byłoby puste i pozbawione barw. Celem nie jest więc „nie czuć”, ale czuć w sposób, który jest do udźwignięcia i który pomaga nam działać. Zrozumienie emocji sprawia, że przestają one być huśtawką od skrajnej euforii po całkowite przygnębienie, a stają się czymś w rodzaju kompasu. Uczymy się rozpoznawać subtelniejsze sygnały: rosnące zmęczenie, narastającą frustrację, sygnały granic. Dzięki temu łatwiej zapobiegać kryzysom, zanim osiągną punkt kulminacyjny.

Wszystkie te zmiany rzadko dzieją się z dnia na dzień. Zwykle jest to proces, który wymaga czasu, odwagi i gotowości do mierzenia się również z trudniejszymi uczuciami. Dlatego ważna jest obecność kogoś, kto potrafi ten proces bezpiecznie poprowadzić. Właśnie taką towarzyszącą rolę pełnią psychologowie i psychoterapeuci w Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze – uważnie słuchając, zadając pytania, pomagając łączyć kropki między tym, co dzieje się dziś, a tym, co wydarzyło się kiedyś.

Dlaczego samodzielne próby często nie wystarczają

Wiele osób przez długi czas próbuje radzić sobie z emocjami samodzielnie: czyta poradniki, ogląda webinary, rozmawia z przyjaciółmi, próbuje „wziąć się w garść”. Bywa, że to pomaga, szczególnie gdy problem jest krótkotrwały lub związany z konkretną sytuacją. Jednak w przypadku nawracających trudności – takich jak przewlekły lęk, powtarzające się wybuchy złości, poczucie pustki czy chroniczne napięcie – samodzielne sposoby okazują się niewystarczające.

Dzieje się tak między innymi dlatego, że trudno jest zobaczyć własne schematy z wewnątrz. To trochę jak próba przeczytania tekstu, który jest zbyt blisko oczu – potrzebujemy pewnego dystansu, by cokolwiek dojrzeć. Terapeuta w Ośrodku 7 Uczuć pełni właśnie rolę kogoś, kto pomaga ten dystans uzyskać: zadaje pytania, odzwierciedla to, co słyszy, pomaga zauważyć wzorce, które dla nas samych są niewidoczne, bo żyjemy w nich od lat.

Poza tym w relacjach nieprofesjonalnych – z przyjaciółmi czy rodziną – pojawia się naturalna tendencja do doradzania z własnej perspektywy („ja na twoim miejscu…”, „powinnaś po prostu…”), co nie zawsze pomaga, a czasem wręcz pogłębia poczucie niezrozumienia. W kontakcie z psychologiem lub psychoterapeutą przestrzeń jest inna: nie chodzi o szybkie rady, ale o głębokie zrozumienie i towarzyszenie w procesie zmiany.

Istotna jest również kwestia bezpieczeństwa emocjonalnego. Gdy dotykamy bolesnych wspomnień, trudnych relacji z przeszłości, doświadczeń przemocy czy odrzucenia, łatwo jest zostać nimi przytłoczonym. Profesjonalista potrafi zadbać o tempo pracy, pomaga regulować emocje w trakcie sesji, proponuje sposoby na „domknięcie” spotkania tak, by po wyjściu z gabinetu człowiek nie zostawał sam z nadmiernym napięciem.

Dlatego właśnie tak ważne jest, by w sytuacji, gdy emocje stają się źródłem cierpienia lub utrudniają codzienne funkcjonowanie, rozważyć skorzystanie z fachowej pomocy. W Ośrodku 7 Uczuć można umówić się na konsultację psychologiczną, podczas której wspólnie z terapeutą zostanie określone, jaki rodzaj wsparcia będzie najbardziej odpowiedni – czy będzie to krótsza pomoc psychologiczna, psychoterapia indywidualna, praca z parą, czy inna forma wsparcia.

Jak wygląda proces korzystania z pomocy w Ośrodku 7 Uczuć

Decyzja o skontaktowaniu się ze specjalistą często rodzi wiele pytań i wątpliwości. „Od czego zacząć?”, „Czy mój problem jest na tyle poważny, by iść do psychologa?”, „Czy poradzę sobie na pierwszej wizycie?”. Warto wiedzieć, że pierwszym krokiem jest po prostu zgłoszenie się – telefonicznie lub mailowo – i umówienie terminu konsultacji. Już sama ta decyzja jest ważnym etapem dbania o siebie.

Podczas pierwszego spotkania w Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze zazwyczaj jest czas na opowiedzenie, z czym dana osoba przychodzi: jakie trudności przeżywa, czego doświadcza w sferze emocjonalnej, co ją najbardziej niepokoi lub obciąża. Rolą psychologa jest uważne wysłuchanie, zadawanie doprecyzowujących pytań oraz wspólne zastanowienie się, jaka forma pomocy będzie adekwatna.

W trakcie kolejnych spotkań zaczyna się bardziej pogłębiona praca nad rozumieniem emocji. Często pojawiają się pytania typu: „Kiedy po raz pierwszy pamięta pan/pani podobne uczucie?”, „W jakich sytuacjach ono się nasila?”, „Jak reaguje ciało, gdy się pojawia?”. W miarę upływu czasu zarysowuje się mapa wewnętrznego świata danej osoby – jej wzorców reagowania, przekonań o sobie, relacjach, strategiach radzenia sobie z napięciem.

Ważne jest, że tempo tej pracy zawsze dostosowane jest do możliwości klienta. Nie ma obowiązku poruszania od razu najtrudniejszych wątków – przeciwnie, dbałość o poczucie bezpieczeństwa i zaufania jest priorytetem. Dzięki temu można stopniowo oswajać nawet bardzo intensywne emocje, zamiast je na siłę przyspieszać.

Ośrodek 7 Uczuć to także miejsce, w którym można zadawać pytania dotyczące samego procesu – ile może potrwać terapia, co można w jej trakcie osiągnąć, a czego nie należy się spodziewać. Taka przejrzystość pomaga budować realistyczne oczekiwania i sprzyja poczuciu współpracy: terapia nie jest „robiona” klientowi, ale odbywa się z jego aktywnym udziałem.

Jeśli czujesz, że emocje są dziś dla ciebie zbyt ciężkie, zbyt intensywne lub zbyt niezrozumiałe, możesz skontaktować się z Ośrodkiem 7 Uczuć w Zielonej Górze, aby umówić konsultację i porozmawiać o tym, jakiej formy wsparcia potrzebujesz. Profesjonalna pomoc nie zabiera ci autonomii – przeciwnie, pomaga ją odzyskać, dając narzędzia do lepszego rozumienia i regulowania własnego życia wewnętrznego.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

1. Czy muszę mieć „poważny” problem, żeby zgłosić się do psychologa?
Nie. Do psychologa można zgłosić się zawsze, gdy czujesz, że emocje stają się dla ciebie trudne do udźwignięcia, czegoś nie rozumiesz w swoim zachowaniu, zmagasz się z napięciem, lękiem, smutkiem, wybuchami złości lub poczuciem pustki. Nie trzeba mieć diagnozy ani skrajnego kryzysu, aby skorzystać ze wsparcia w Ośrodku 7 Uczuć.

2. Czy zrozumienie emocji sprawi, że przestanę je czuć?
Nie, celem pracy psychologicznej nie jest „wyłączenie” emocji, lecz przekształcenie ich z przytłaczających fal w zrozumiałe sygnały. Dzięki temu emocje stają się mniej intensywne i łatwiejsze do regulowania, ale nadal pełnią swoją ważną funkcję – informują o potrzebach, granicach i wartościach.

3. Ile czasu zajmuje proces pracy nad emocjami?
To bardzo indywidualne i zależy od wielu czynników: rodzaju trudności, historii życia, aktualnej sytuacji, gotowości do pracy. Czasem wystarcza kilka lub kilkanaście spotkań, aby zauważyć wyraźną poprawę, w innych przypadkach pomocna jest dłuższa psychoterapia. Na pierwszych konsultacjach w Ośrodku 7 Uczuć można wspólnie z terapeutą omówić możliwe scenariusze.

4. Czy rozmowa o emocjach nie sprawi, że poczuję się gorzej?
Dotykanie trudnych tematów może chwilowo nasilić przeżywane uczucia, ale w bezpiecznej relacji terapeutycznej ten proces jest uważnie monitorowany. Celem nie jest „rozdrapywanie ran”, lecz stopniowe porządkowanie doświadczeń. W dłuższej perspektywie większość osób odczuwa ulgę, większe zrozumienie siebie i spadek napięcia.

5. Czym różni się rozmowa z psychologiem od rozmowy z bliską osobą?
Bliscy zazwyczaj słuchają przez pryzmat własnych doświadczeń, dają rady i mają wobec nas określone oczekiwania. Psycholog lub psychoterapeuta zapewnia profesjonalną, ustrukturyzowaną przestrzeń, jest przeszkolony w rozumieniu procesów emocjonalnych i dba o bezpieczeństwo całego procesu. W Ośrodku 7 Uczuć możesz mówić o swoich przeżyciach bez obawy o ocenę czy konsekwencje w codziennym życiu.

6. Czy moje emocje mogą być „nieprawidłowe”?
Same emocje nie są ani dobre, ani złe – są informacją. Mogą natomiast być bardzo intensywne, trudne do udźwignięcia lub nieadekwatne do aktualnej sytuacji, jeśli uruchamiają dawne doświadczenia. W pracy terapeutycznej chodzi o to, by zrozumieć, skąd biorą się dane reakcje i jak można je łagodniej regulować, a nie o ocenianie, czy „wypada” coś czuć.

7. Co zrobić, jeśli trudno mi mówić o uczuciach?
To bardzo częste doświadczenie. W Ośrodku 7 Uczuć spotkasz specjalistów, którzy rozumieją, że mówienie o emocjach bywa krępujące, szczególnie na początku. Tempo pracy jest dostosowane do twoich możliwości; można zaczynać od opisu sytuacji, objawów z ciała, myśli, stopniowo przechodząc do samego nazwania uczuć. Z czasem większości osób jest coraz łatwiej wyrażać to, co przeżywają.

8. Jak mogę umówić się na spotkanie w Ośrodku 7 Uczuć w Zielonej Górze?
Aby umówić konsultację psychologiczną lub rozpocząć terapię, wystarczy skontaktować się z Ośrodkiem 7 Uczuć – telefonicznie lub mailowo. Podczas pierwszego kontaktu uzyskasz informacje o dostępnych terminach, formie spotkań i specjalistach, z którymi możesz rozpocząć pracę nad lepszym zrozumieniem i regulacją własnych emocji.