Przejdź do treści głównej
Możemy być rozwiązaniem Twojego problemu!

Zaburzenia odżywiania to poważne choroby psychiczne, które wpływają zarówno na zdrowie fizyczne, jak i psychiczne osoby chorej. Często rozwijają się stopniowo i przez długi czas mogą pozostawać niezauważone, co utrudnia ich wczesne rozpoznanie oraz rozpoczęcie skutecznego leczenia. W przypadku takich trudności jak anoreksja, bulimia czy kompulsywne objadanie się, relacja z jedzeniem staje się źródłem kontroli, napięcia i cierpienia, a wyjście z choroby jest procesem złożonym, wymagającym czasu, zaangażowania oraz specjalistycznego wsparcia. Ośrodek Siedem Uczuć to prywatna placówka, w której prowadzona jest psychoterapia osób dorosłych zmagających się z zaburzeniami odżywiania, ukierunkowana na zrozumienie przyczyn problemu oraz stopniowe odzyskiwanie zdrowej relacji z jedzeniem i własnym ciałem.

Problem
zaczyna Cię przerastać?

Zmagasz się z zaburzeniami odżywiania i czujesz, że potrzebujesz pomocy? A może ktoś z Twoich bliskich choruje i chcesz wiedzieć, jak wesprzeć osobę cierpiącą na anoreksję, bulimię lub kompulsywne objadanie się? Prywatny Ośrodek Psychoterapii Siedem Uczuć pomaga osobom zmagającym się z zaburzeniami odżywiania odzyskać zdrową relację z jedzeniem, własnym ciałem i emocjami. Zapewniamy również wsparcie dla bliskich osób dotkniętych tym problemem.

Pamiętaj! Zaburzenia odżywiania Cię nie definiują!

Za każdym zaburzeniem odżywiania stoi jakaś historia – historia człowieka, który żył, doświadczał, czuł i starał się sprostać oczekiwaniom, tak jak każdy inny. Presja, trudne emocje, potrzeba kontroli, poczucie braku lub nadmiaru czegoś w życiu sprawiły, że relacja z jedzeniem zaczęła pełnić funkcję regulowania napięcia i emocji. To nie jest wybór ani słabość. Kryzysy i potknięcia nie definiują człowieka – są częścią drogi, z której zawsze można zawrócić. Przy odpowiednim wsparciu możliwe jest podniesienie się, określenie nowego celu i stopniowe budowanie życia w większej równowadze oraz akceptacji siebie. Ważne, by nie zostawać z tym samemu i pozwolić sobie na pomoc.

Psychoterapia w leczeniu zaburzeń snu – Zielona Góra
Rola motywacji w terapii uzależnień

Zaburzenia odżywiania – kiedy zdecydować się na psychoterapię?

Wiele osób zmagających się z zaburzeniami odżywiania przez długi czas nie dostrzega lub nie chce dostrzec skali problemu. Objawy często są racjonalizowane jako „zdrowy styl życia”, troska o wygląd, silna samodyscyplina lub chwilowy sposób radzenia sobie ze stresem. Z czasem jednak relacja z jedzeniem zaczyna przejmować kontrolę nad codziennością, wpływając negatywnie na zdrowie fizyczne, samopoczucie psychiczne oraz relacje z bliskimi. Pojawia się nadmierne skupienie na jedzeniu, masie ciała lub wyglądzie, poczucie winy po posiłkach, lęk przed jedzeniem czy kompulsywne zachowania, które stopniowo prowadzą do wyczerpania organizmu i pogorszenia jakości życia.

Podjęcie psychoterapii staje się szczególnie istotne w momencie, gdy próby samodzielnego poradzenia sobie z problemem nie przynoszą efektów, a objawy nasilają się mimo silnej potrzeby kontroli. Zaburzenia odżywiania często dają złudne poczucie panowania nad sytuacją, podczas gdy w rzeczywistości coraz bardziej ograniczają wolność i dobrostan osoby chorej. Aby przełamać ten mechanizm, warto przyjrzeć się powtarzającym się schematom zachowań, myśli i emocji oraz obiektywnie spojrzeć na sygnały wysyłane przez organizm. Psychoterapia umożliwia zrozumienie psychologicznych przyczyn zaburzeń odżywiania, takich jak trudności emocjonalne, potrzeba kontroli czy niska samoocena, i stanowi pierwszy krok w kierunku odzyskania zdrowej relacji z jedzeniem, własnym ciałem i samym sobą.

Czym są zaburzenia odżywiania i jakie są ich objawy?

Zaburzenia odżywiania to grupa poważnych chorób psychicznych, które charakteryzują się nieprawidłową relacją z jedzeniem, masą ciała oraz własnym wyglądem, mimo występowania negatywnych konsekwencji zdrowotnych i społecznych. Osoba zmagająca się z zaburzeniami odżywiania często podporządkowuje swoje życie kontroli jedzenia, wagi lub kształtu ciała. Niekiedy jest w stanie przez długi czas pozornie normalnie funkcjonować — chodzić do pracy, szkoły czy wypełniać codzienne obowiązki — jednak choroba stopniowo coraz silniej wpływa na jej zdrowie fizyczne, psychikę oraz relacje z innymi. Zaburzenia odżywiania, takie jak anoreksja, bulimia czy kompulsywne objadanie się, mają charakter przewlekły i podstępny, a ich objawy z czasem mogą się nasilać. Do najczęstszych symptomów zaburzeń odżywiania należą:

  • nadmierne skupienie na jedzeniu, masie ciała lub wyglądzie,
  • silny lęk przed przybraniem na wadze lub utratą kontroli nad jedzeniem,
  • restrykcyjne ograniczanie posiłków lub stosowanie głodówek,
  • napady objadania się często połączone z poczuciem winy i wstydu,
  • zachowania kompensacyjne, takie jak prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających lub nadmierna aktywność fizyczna,
  • trudności w rozpoznawaniu sygnałów głodu i sytości,
  • unikanie wspólnych posiłków i sytuacji społecznych związanych z jedzeniem,
  • obniżona samoocena i silne uzależnienie poczucia własnej wartości od wyglądu.

Zaburzenia odżywiania to choroby, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedożywienie, zaburzenia hormonalne, problemy z sercem, układem pokarmowym czy układem nerwowym. Długotrwałe zaburzenia relacji z jedzeniem zwiększają również ryzyko wystąpienia depresji, lęków oraz innych problemów psychicznych. Dlatego skuteczne leczenie zaburzeń odżywiania nie ogranicza się jedynie do stabilizacji stanu fizycznego, lecz obejmuje regularną psychoterapię, której celem jest zrozumienie przyczyn choroby, zmiana destrukcyjnych schematów oraz odbudowa zdrowej relacji z jedzeniem i własnym ciałem.

Rola motywacji w terapii uzależnień

Leczenie zaburzeń odżywiania oparte na psychoterapii w nurcie psychodynamicznym oraz poznawczo-behawioralnym

Celem psychoterapii zaburzeń odżywiania jest stopniowe przywracanie pacjentom poczucia wpływu na własne życie, odbudowanie zdrowej relacji z jedzeniem i ciałem, a także pomoc w zrozumieniu oraz zaakceptowaniu trudnych doświadczeń z przeszłości, które mogły przyczynić się do rozwoju choroby. Terapia otwiera drogę do bezpiecznej zmiany i budowania przyszłości opartej na większej równowadze emocjonalnej.

Nikt świadomie nie wybiera życia z zaburzeniami odżywiania. U ich podłoża najczęściej leżą złożone, indywidualne przyczyny, takie jak potrzeba kontroli, niska samoocena, trudności w regulowaniu emocji, doświadczenia traumatyczne czy długotrwały stres. Na problem zaburzeń odżywiania patrzymy całościowo, traktując psychoterapię jako kluczowy element procesu zdrowienia. Naszym celem nie jest jedynie normalizacja sposobu odżywiania, ale przede wszystkim dotarcie do źródeł problemu i wzmocnienie wewnętrznych zasobów pacjenta. Preferujemy podejście holistyczne i wspierające, z naciskiem na psychoedukację, uważność oraz budowanie poczucia bezpieczeństwa niezbędnego do realnej zmiany. Jesteśmy po to, aby pomóc przerwać trudny moment i rozpocząć nowy etap życia.

Psychoterapia zaburzeń odżywiania w Ośrodku Siedem Uczuć ukierunkowana jest na poszerzanie perspektywy, zmianę destrukcyjnych schematów myślenia oraz odkrywanie zdrowszych sposobów radzenia sobie z emocjami. Nie opiera się na sztywnych zakazach ani presji, lecz na uważnej i indywidualnej pracy terapeutycznej. Dzięki terapii możesz doświadczyć, że życie bez ciągłej kontroli jedzenia i ciała jest możliwe i nie wiąże się z poczuciem straty. Wspólnie z terapeutami Ośrodka Siedem Uczuć wypracujesz swój indywidualny plan terapeutyczny, który stanie się realnym wsparciem w procesie zdrowienia. Plan tworzymy razem, jednak jego realizacja pozostaje w Twoich rękach.

Proces leczenia zaburzeń odżywiania wymaga czasu, zaangażowania oraz cierpliwości, a także wsparcia ze strony specjalistów i bliskich osób. Istotnym elementem terapii jest nauka rozpoznawania emocji i mechanizmów reagowania, szczególnie w sytuacjach stresowych. Najważniejszym celem leczenia nie jest wyłącznie zmiana zachowań żywieniowych, lecz głębsze poznanie siebie, odbudowa poczucia własnej wartości oraz poprawa jakości codziennego życia. Kluczowe znaczenie ma gotowość do podjęcia leczenia i konsekwentna praca nad trwałą zmianą.